5 juni, op naar San Francisco

We moeten vandaag een kleine 200 mijl rijden en vooral het laatste stuk zal wel even stressen worden, dus gaan  redelijk op tijd weg en het eerste stuk moeten we de berg weer af die we gisteren opgereden zijn, dat is wel leuk rijden en ook het stuk tot aan de Interstate gaat relaxed.

Vlak voor de snelweg is het historische dorpje Placerville  met een historisch centrum, daar slaan we af en lopen even door de straat en gaan ontbijten bij een heel populair restaurant (is ook de enige hier), dat begrepen we tenminste. We moesten nog 20 minuten wachten totdat er plaats was en dat voor het ontbijt maar dat is hier nu eenmaal  “in” om buiten de deur te ontbijten en zeker op zondag.

De mensen die naast ons zaten te wachten vertelden dat ze 40 mijl verderop wonen en hier speciaal voor komen af en toe. Het is al tegen elf uur dus we lusten wel wat.
Jos neemt een uitgebreid ontbijt en ik ga voor de aardbeienyoghurt, aardbeien en homemade granola.

Als we weer op weg zijn belandden we al gauw in wat files en zitten nog een heel stuk voor Sacremento, dit zal de rest van de weg zo blijven, het is gigantisch druk en rijdt hier niet zo lekker. Sommige rijden echt als gekken, dat hebben we al tijden niet gezien maar het is wel oppassen geblazen. Hoe dichterbij we bij San Francisco komen hoe drukker het wordt.
We stoppen nog maar een keer om de blaas te legen en even de benen te strekken bij een restarea.

Daarna gooien we ons maar in de strijd om zo snel mogelijk in SF te komen, het schijnt ook door de voorverkiezingen zo druk te zijn, Hillary schijnt hier ook ergens te zijn en overal langs de weg zien we mensen met vlaggetjes en spandoeken langs de weg.
De weg ziet er wel gezellig uit met al die bloemen, beter dan die geluidsschermen bij ons, foto wel door het vuile raam gemaakt en dat is duidelijk zichtbaar ;-)

Ik probeer nog een foto te maken van de Oakland Bay Bridge als we die passeren maar dat valt nog niet mee met wat tegenlicht.

Tja en dan komen we in SF, zou het in één keer goed gaan met Tom? Nee uiteraard niet, we moesten de afslag hebben en dat was ook de bedoeling maar werden er niet tussengelaten door de drukte dus dan maar door rijden, hebben ook geen zin om in de kreukels te liggen en Tom zal ons uiteraard wel weer een stukje terugsturen. Dat doet hij uiteraard via een detour alleen komen we via de busbaan voorbij de tolweg (huh tolweg?) weer de weg op, wel makkelijk om die file te ontwijken maar vraag me af of we niet geflitst zijn want daar hoor je natuurlijk niet te rijden. We merken het wel bij het verhuurbedrijf als we de auto terugbrengen. Het ging wel lekker simpel en snel haha.

Verder gaat het goed totdat we  bijna bij het motel zijn, we moesten bijna rechtsaf toen Tom ons ineens in de steek liet, misschien kwam het door de hoge gebouwen maar hij weigerde even de weg te wijzen, nou ja gewoon een stukje rechtdoor en dan komt het wel weer goed en dat gebeurde ook, Tom kwam weer vrolijk terug en leidde ons dan toch nog de goede weg, met 10 minuten extra want alles is hier één richting.

We relaxen even een uurtje in het motel en gaan dan te voet naar Fisherman”s wharf, dat is een kwartiertje lopen en gaan langs het strand gelijk maar even bij de zeeleeuwen kijken. De laatste keer dat we hier waren, waren er maar heel weinig maar nu liggen zeker de helfst van de vlonder vol, zo leuk. Nou ja, ze ruziën natuurlijk om de beste plek maar het blijft leuk om te zien en uiteraard stinkt het behoorlijk naar vis.

Er staat ook nog een leuke limo maar om daar een foto van te maken zonder Chinees erop lukt niet want uiteraard moeten ze allemaal om de buurt op de foto.

Na een uurtje rondgelopen te hebben gaan we naar Hard Rock Café om te eten en daarna lopen we nog even rond, het is hier zo levendig en gezellig en kijken ook nog even bij een zanger/gitarist die probeert wat bij te verdienen , het klonk in ieder geval goed.

De Oakland bridge ligt wel mooi in het licht vanuit hier maar Alcatraz ligt nu helemaal in de mist.

We zijn aardig afgedwaald van het motel dus nemen maar een taxi terug.